წამის მეათასედი და ქაღალდის წებო

art-black-and-white-cool-girl-favim-com-1023346 ყოველ დილით ვამარცხებ სიკვდილს, საკუთარს მხოლოდ.

 ასე ყოველ დილით წაგებული ვიღვიძებ, ვცდილობ ნამსხვრევებად ქცეული სხეული შევაკოწიწო, შევკრიბო. დღეს  რომ ქაღალდის წებო ვიყიდე, იქნებ გამომადგეს შესაწებებლად. იქნებ მთელ დღეს გაძლოს, მთავარია სახლში დაბრუნებამდე გაძლოს.

 სახლის ზღურბლს რომ გადმოვაბიჯებ, მერე მიმოვფანტავ ამ ნამსხვრევ-ნაფლეთებს აქეთ-იქით, აღარ დამჭიდება, მანამ სანამ ვინმე კარზე არ დააკაკუნებს. თუ კაკუნია თავიდან უნდა ავიზლაზნო, ისევ ავაგროვო, ამოვივსო ცარიელი ადგილები და იდეალურმა გავაღო კარი. დანარჩენ დროს ვიწვები ასე ჩუმად, უხმოდ, გოგოურად აჯაჯულ ტანსაცმელთან და მუსიკასთან ერთად გაფუმფულებული. და არ გავიგონებ ერთ ბგერას მაინც გაჭირვებაზე, დეპრესიაზე, შველაზე, ტკივილზე. ადამიანურ ამქვეყნიურობებს ჩუმად დავუხუჭავ თვალებს. სულ ცოტა ხნით, სულ ერთი წამით შევძლებ და ზურგს ვაქცევ  ფიქრს.

tumblr_m5qrq76xur1qfv8tyo1_500-1-2642

ძნელად და იშვიათად ალბათ, მაგრამ მაინც გამომივა, მხოლოდ რამოდენიმე წამით ან შეიძლება წამის მეათასედით. და გვიან მივხვდები, რომ შევძელი. შევძელი და არ ვიფიქრე ეს წამის მეათასედი რამეზე.

წამის მეათასედით შევძელი მოშვება, მოდუნება, დაბინძურებული ხმაურის ჩაყლაპვა და გულ-მუცელში ჩაგუბება.

წამის მეათასედით გაიყინა, გაყუჩდა, დადუმდა.

მომდევნო დილასაც გავიღვიძებ, დავამარცხებ სიკვდილს, ისევ საკუთარს მხოლოდ და ისევ შევეცდები, ძალიან შევეცდები…

Advertisements

About Butterfly

მშვიდი ცურვა ეიფორიაში...

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s