ღიმილიანი :)

დღეს ჩვეულებრივზე ადრე გამეღვიძა… დამესიზმრე და უნდა ვაღიარო ცოტა შემეშინდა(მე ხომ უმიზეზოდ არაფერი მესიზმრება)… საშინელი სიზმარი იყო.ტკივილით,სიცივით და სიკვდილით სავსე.შავ-თეთრ ფერებში ყველაფერი ისეთი რეალური იყო,რომ მაშინვე მობილურს მივვარდი და შენთან დარეკვა მინდოდა…

-ფუფ,რა დროს არ მაქვს ანგარიშზე-ისტერიკულად ვიყვირე და კედელს მივანარცხე ისედაც გაუბედურებული მობილური… მერე გამახსენდა,რომ ძალიან ადრე იყო და არც ღირდა დარეკვა… არ ვიცი ასე რატომ ვინერვიულე,ალბათ დაკარგვის შემეშინდა.ისეთი სისწრაფით ვკარგავ საყვარელ ადამიანებს,რომ არ მინდოდა შემდეგი შენ ყოფილიყავი.თანაც მარტოობამ საშინლად დამღალა… მომბეზრდა მხოლოდ ნეგატიური აზრები და სიკვდილზე ფიქრი.რაღაც ახალი მინდოდა შენთან ერთად…  ერთხელ დებილურ სარეკლამო ბანერზე თვალი მოვკარი სიტყვებს ”სიახლე იწყება გამოგონებით”… ისეთი შეგრძნება მეუფლება თითქოს მე  შენ გამოგიგონე,არა და რეალური ხარ… არ ვიცი შენ რას ფიქრობ,მაგრამ მიუხედავად იმისა,რომ ყოველ დღე ერთად ვართ,მაინც საშინლად მენატრები… ვერასდროს ვიგებდი როცა ამბობდნენ:”ჩემთანაა და მაინც მენატრება”. არასდროს მჯეროდა ამ სიტყვების,არა და თურმე შესაძლებელი ყოფილა…  როგორც იქნა გათენდა და ჩემდა გასაკვირად დამირეკე… მოვალო მთხოვე,რაღაც ცუდი ხმა გქონდა და შიში კიდევ უფრო გამიმძაფრდა… მალე ჩემი სახლის კართან იდექი და რაღაც უცნაურად მიყურებდი… ვრცლად