პირველად იყო… და იქმნა ?!

       მსოფლმხედველობა არის იდეათა და შეხედულებათა სისტემა სამყაროზე,მასში ადამიანის ადგილსა და  ურთიერთდამოკიდებულებაზე.სწორედ ეს კითხვაა ასე,რომ სტანჯავს და აწუხებს კაცობრიობას.

     ფილოსოფია არის მეცნიერება სამყაროს შესახებ,იგი არის მსოფლმხედველობა,მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს,რომ თითქოს მარტო ფილოსოფია იყოს მსოფლმხედველობა.ყოველი ფილოსოფია მსოფლმხედველობაა,მაგრამ არა ყოველი მსოფლმხედველობა არის ფილოსოფია(გარდა ფილოსოფიური მსოფლმხედველობისა).

მსოფლმხედველობის კერძო საახები არსებობს :ფილოსოფიური, მითოლოგიური და რელიგიური. მითოლოგიური და რელიგიური ფილოსოფიური მსოფლმხედველობისგან იმით განსხვავდებიან, რომ არ წარმოადგენენ იდეათა და მშეხედულებათა მწყობრ მეცნიერულ სისტემას. ყოველი მათგანი სამყაროს შექმნას სხვადასხვაგვარად განიხილავს.

მითოლოგიური : თავდაპირველად იყო წყალი და წყვდიადი(ქაოსი), მიწა და ცა.  ადამიანი ღმერთის მიერ არის შექმნილი და მისი ბედი კი  წინასწარაა განსაზღვრული(ბედის ფატალური გარდაუვალობა).მისი წარმოდგენა არ სცილდება მითის(ზღაპრის) დონეს.

რელიგიური : ამ მსოფლმხედველობის თავისებურება ისაა, რომ იგი რელიგიურ წარმოდგენას გვიქმნის სამყაროზე.აქ ჩვენ „წარმოდგენას“ იმიტომ ვუსვამთ ხაზს, რომ რელიგიური მსოფლმხედველობა ეყრდნობა რწმენას და არა ცოდნას, „მწამს,რადგან აბსურდია“ , – ამბობდა პირველი საუკუნის თეოლოგი ტერტულიანე,რითაც იგი ხაზს უსვამდა იმას, რომ რელიგიის სფერო რწმენის სფეროა.

ფილოსოფიური : ის არის იდეათა და შეხედულებათა მწყობრი  სისტემა სამყაროზე.იგი ეფუძნება მეცნიერულ ცოდნას,ამიტომ მთავარი განსხვავება რელიგიურსა და ფილოსოფიურს შორის იგივეა, რაც რელიგიურ რწმენასა და მეცნიერულ ცოდნას შორის. ფილოსოფიური მსოფლმხედველობა ორი სახისაა : იდეალისტური და მატერიალისტური. იდეალისტური თითქმის ყველა საკითხში ეთანხმება რელიგიას, პირველ რიგში კი სამყაროს წარმოშობის საკითხში.მატერიალისტურის მიხედვით სამყარო არავის მიერაა შექმნილი.იგი მარადიულად არსებულია.ამ მსოფლმხედველობის მიხედვით დასაბამიდან არსებობდა  მატერია და მისი მოძრაობა.შესაბამისად, კითხვა : ვინ შექმნა სამყარო? სრულიად უადგილო და ზედმეტია.ამას არ ეთანხმება იდეალისტური და მით უმეტეს რელიგიური მსოფლმხედველობა,რომლის პოზიცია სამყაროს წარმოშობის შესახებ კარგად მოგვეხსენება ყველას.

  ათეისტს შეუძლია დასვას კითხვა : კი,მაგრამ თვითონ ღმერთს  ვინ ქმნის ? მატერიალისტები სამყაროს ღმერთის მიერ შექმნის წინააღმდეგ გამოდიან,ღმერთისაგან სამყაროს შექმნას იმიტომ არ ეთანხმებიან, რომ უჭირთ იმის დაჯერება რასაც თვალით ვერ ხედავენ,თუნდაც სამყაროს შექმნას.მათი მსჯელობა დაახლოებით ასეთია : მე არ მინახავს,როგორ შექმნა ღმერთმა სამყარო,როგორ აქცია წყალი ღვინოდ და ა.შ.  ეს ემპირიკოსისათვის სერიოზული არგუმენტია,სინამდვილეში კი ძალზე უსუსური არ, რადგან ჩვენ რომ მხოლოდ იმის ამარა ვიყოთ, რასაც თალით ვხედავთ, არავითარი მეცნიერული ცოდნა გვექნებოდა.

განსხვავებული პოზიცია აქვთ იდეალისტურ და მატერიალისტურ მსოფლმხედველობებს ადამიანის სიკვდილთან დაკავშირებითაც.მატერიალისტისთვის ადამიანი მოკვდავი, წარმავალი არსებაა.არ სცნობს სულს და მის უკვდავებას.იდეალისტისთვის სული უკვდავია.იგი ადამიანის ფიზიკური სიკვდილის შემდეგაც აგრძელებს არსებობას.

რამდენიც არ უნდა ვიმსჯელოთ სამყაროს წარმოშობის ,სიკვდილის თუ სიცოცხლის შესახებ ეს კითხვები კიდევ მრავალი წლის მანძილზე იქნება პასუხგაუცემელი.მიუხედავად მისი  ბანალურობისა.

 

 

წყარო : რევაზ ბალანჩივაძე – ფილოსოფია როგორც მსოფლმხედველობა

 

უ–სირცხვილ–ო

 

არ ვიცი ამას რა დავარქვა თეგ თამაში თუ რავიცი სხვა რამ.მოკლედ  არ აქვს მნიშვნელობა ვინმემ “დამთაგა” თუ არა… უბრალოდ მომინდა მეც დამეწერა.

ბევრს გაუჩნდა კითხვა,რატომ უნდა რცხვენოდეს ადამიანს “სხვის მაგივრად”?!,როგორც გინდათ ისე გაიგეთ,მაგრამ მეც მათ აზრს ვიზიარებ და ვუერთდები…სულაც არ მრცხვენია იმის,რაშიც მე არ ვარ დამნაშავე… ვრცლად

უბრალოდ “სხვანაირი” პილოტი

    13–14 წლის ვიყავი საბა რომ გავიცანი… ჩემზე გაცილებით დიდი იყო.თავიდან თითქოს მეშინოდა კიდეც მასთან ურთიერთობა.პატარა ვიყავი და მისი ასაკი მაშინებდა.მეგონა უხეში და მუდო იყო(ნუ მე ასე მივიჩნევდი). თავიდან შორს ვიჭერდი თავს,მაგრამ მერე არ მახსოვს როგორ და რატომ,მაგრამ დავუახლოვდი.რაღაცებში მეხმარებოდა კიდეც… საუკეთესო მოგობარი ნამდვილად არ იყო,მაგრამ რაღაც სხვანაირი ურთიერთობა გვქონდა,ალბათ იმიტომ,რომ თვითონაც ასეთი იყო…სხვანაირი… ვრცლად

ბატონი X

6 საათზე გამეღვიძა.. ისევ თოვდა…

რატომ არ ვიცი,მაგრამ შეშინებული ვიყავი…ხელები ისე მიკანკალებდა რამოდენიმე საათი ვერ დავწყნარდი…
არ ვიცი რა მოხდა. არა და არაფერი მომხდარა ამ დღეებში,არც სიზმრად მინახავს რამე კოშმარი.
მაშინვე მეგობარს მივწერე… სულ მაწყნარებს ასეთ დროს(რამოდენიმეჯერ დამემართა).
ექიმთან მისვლაც მირჩია,მაგრამ როგორც ყოველთვის მე არ დავუჯერე.
ახლა უკვე კარგად ვარ(ნუ იმდენად კარგად რომ პოსტი მაინც დავწერო).

ამ ბოლო დროს აშკარად გაუარესდა ჩემი როგორც ფიზიკური ასევე ფსიქიკური მდგომარეობა.
არა და არ მჯეროდა როცა გიჟს მეძახდნენ :დ შესაბამისად წუწუნმაც იმატა… 
ზემოთ უკვე ხსენებული მეგობარი ათასჯერ მაინც შევაწუხე შუაღამისას…ის კი ყოველთვის მოთმინებით მისმენს ასეთ დროს. ხშირად ისეთ დებილობებს ვეჩრუტუნები,რომ აქამდე მის ადგილას ათასჯერ მაინც ამოვშლიდი ჩემს მსგავს ნაცნობს ცხოვრებიდან :დ : ) არასდროს ბრაზდება… ერთადერთი რისი თქმაც იცის როცა ყველანაირ მოლოდინს გადავაჭარბებ არის “ნუ სულელობ” ან მსგავსი რაღაცები :დ

როცა ნორმალურად ვგრძნობ თავს მაშინ სულ არ “მინდობს” ხოლმე… ყველა სიტყვაზე მეკიდება… კითხვას,რომ დავუსვამ მაშIნვე “ტრაგედიად” აქცევს და მე მიბრუნებს უკან… ისე კი ვბრაზდები ასეთ დროს,მაგრამ ხშირად არ ვიმჩნევ… ხშირად კითხულობს ბლოგებს და საკმაოდ კრიტიკულია(სამართლიანად სხვათაშორის).სულ ვცდილობ,რომ ჩემი დეგენერატობები წავაკითხო… ის ერთ-ერთია იმ მცირე ჩამონათვალიდან ვისი აზრიც მაინტერესებს ჩემ “პოსტებთან” დაკავშირებით…  თანაც კარგი რჩევების მოცემა იცის და ამიტომაც მიყვარს მისი შეფასებების მოსმენა,თუნდაც ძალიან მწარე და ცინიკური იყოს 🙂

ისე შეიძლება ეს პოსტი წაიკითხოს და სულაც ვერ გააიგივოს თავის თავთან ეს პერსონაჟი…  დიდი ხანი არაა რაც ვიცნობ და ამიტომ შეიძლება მცდარი  შეხედულება მაქვს მის მიმართ,მაგრამ არაუშავს… მე უბრალოდ ასე ვხედავ მორჩა და გათავდა… არ დავიწყებ საიდან და როგორ გავიცანი და ა.შ. სულაც არ ვაპირებდი ახლა ამ პოსტში მის შესახებ რამის დაწერას,მაგრამ უცებ ასე მომინდა, წერის დროს…  შეიძლება გაბრაზდეს კიდეც ამდენ სისულელეს რომ ვწერ ახლა,მაგრამ იმედია ძალიან არ  განაწყენდება… ან იქნებ საერთოდაც არანაირი რეაქცია არ ჰქონდეს,მაგრამ მე მაინც თავს ვიზღვევ :დ წინასწარ უკვე ვიცი,რომ ამ პოსტს ყველაზე ცუდ პოსტად მომინათლავს :დ მაგრამ არაუშავს… ჩვენ ხომ ვწერთ იმას რაც გვინდა რასაც ვფიქრობთ და მხოლოდ ჩვენ ჭიას ვახარებთ 🙂

უჰ რა დრო გასულა,თავზე დამათენდა… იმედია “ბლოღი” გაუძლებს ამ სისულელეებს და არა მარტო… :დ:დ

good luck :* 

ისევ სიკვდილი

                ცრემლები მომდის ღაპა-ღუპით…არა,არ  ვტირი.მართლა მართლა…უბრალოდ ასე თავისით მოღვარღვარებს.ხელები მიკანკალებს.ცუდი სიზმარი ვნახე.დიდი ხანია არ მინახავს და რაღაც უსიამოვნო გრძნობა მქონდა როცა გავიღვიძე… პირველად გამე(ი)ხარდა,რომ ცოცხალი ვარ,რომ მეძინა და ეს ,რომ მხოლოდ სიზმარი იყო…  ცუდად დაიწყო დღე. ფანჯარა გამოვაღე და ჩამოვჯექი…სუსხმა სახე მომიყინა.წვიმდა… ვრცლად