ავ-თვისებიანი

   დღეს თავი გადავიხოტრე თუ გადავიპარსე,ნუ მოკლედ რაც არის…(არ მეგონა დაავადება  ასეთ დადებით შედეგებს თუ მომიტანდა,დიდი ხანია მინდოდა თავის გადაპასვა:D)

მომწონს,ლამაზი ფორმის თავი მქონია 🙂 არავისთვის მითქვამს,ალბათ ძალიან გაუკვირდებათ და არვინ მომიწონებს.თანაც ისეთ პატარა ქალაქში სადაც მე ვცხოვრობ ალბათ ”დარტყმულადაც” შემრაცხავენ.ქუჩაში გავდივარ… ვრცლად

მე დავკარგე…

როცა თიკო გარდაიცვალა,მეგონა მეც გარდავიცვალე,დავიღუპე,მოვკვდი,აღვიგავე პირისაგან მიწისა,გავნადგურდი,დავეცი… მერე იყო იცი როგორი ტკივილი? აუხსნელი,გადმოუცემელი,ცხოვრებაში პირველად აღმებეჭდა სახეზე განა მწუხარება,არა არა ეს სხვა რაღაცაა,ტკივილი,ალბათ კივილიც… დეპრესია იყო?არა,თითქოს ძლიერი აღმოვჩნდი, ”შეძლებისდაგვარად ვეცადე”…მერე იყო მისი ბოლო სიტყვების თავში ტრიალი…ახლაც არის პრინციპში ,უბრალოდ ახლა მხოლოდ თიკოსი აღარ…სამწუხაროდ მხოლოდ მისი აღარ… არასდროს ვსაუბრობ ამ თემაზე… მხოლოდ ერთი-ორთან მაქვს ”ნაწუწუნები” თუ შეიძლება საერთოდ ამ თემაზე წუწუნი(ესეც უკვე ზედმეტია)… მერე იყო(არის) ღამით ცაში ყურება-იმ პრინციპით,რომ ამით მასთან ახლოს ვარ…         ვრცლად