წყეული, ჩაუფიქრებელი სურვილი

     გარეცხეთ ვინმემ ჩემი გონება ფიქრებისგან.
ამოქოლეთ კარი, აი ის, უმისობას რომ გავუღე (მგონი სიმღერიდანაა).მოიყვანეთ შემოდგომა, მხოლოდ მასთან ერთად, ცარიელი არ მინდა. დაწვით ნივთები, არც ისინი ვარგა უმისოდ(ჩემსავით). არ მინდა ვუყურო თოვას მის გარეშე, არც ჩაის დალევა მინდა მარტო, არ მინდა ახალი წლის სუფრასთან მხოლოდ სამნი ვისხდეთ. არ მინდა მზე, მთვარე, კიდევ მილიონობით ვარსკვლავი და გალაქტიკა იყოს ის, მინდა რეალურად ვხედავდე, ვეხებოდე, მისი ხმა მესმოდეს და ძველებურად მე ვუწესრიგებდე ფრჩხილებს.
მუდამ იმ მატარებლის მოლოდინში ვიქნები, რომელიც მასთან მიმიყვანს (აი ესეც სადღაც გაგონილი ფრაზაა მგონი). სულ მოვიშალე, სხეულიც ლიანდაგში ჩაწოლას ლამობს. ფურცელსაც ვეღარ ვუზიარებ გრძნობებს, ფიქრებს.
მერამდენედ ვფიქრობ ამ ტკივილის კარიც გამოვხურო. (იმდენი კარი გაჩნდა, რომ სათვალავიც ამერია და მგონი ტავტოლოგიაც გაიპარა ჩანახატში). წყეული სიმღერები რომ არა, არასდროს მომივიდოდა ასეთი წინადადებები თავში აზრად.
დაბადების დღეს ან ახალ წელს, რომ სურვილებს იფიქრებენ, მგონი არასდროს ჩამიფიქრებია ჩემი და ჩემი ოჯახის ჯანმრთელობა, ზედმეტად ახალგაზრდები მეგონა ვიყავით და არ იყო საჭირო იმის ჩაფიქრება რაც ისედაც გვქონდა. ამაში, რომ ვცდებოდი ფაქტია, არა და უკან რომ დროის დაბრუნება შემეძლოს.
უკან, რომ შემეძლოს… რამდენ გამწარებულ ადამიანს უთქვამს ასე, მეც მათ რიცხვში ვარ ალბათ. არ დავიწყებ იმის მტკიცებას ვის მეტად უჭირს და ტკივა, მე თუ სხვას. უაზრობაა…
ის ვიცი, რომ ჩემი ყოველდღიურობა, არშემდგარი ბედნიერება და დაუსრულებელი მელოდიაა. მხოლოდ ჩემი “ერო” , მე კი მისი “თათო”…
სხვა რა გითხრათ, ვცდილობთ “კარგად” ვიყოთ, ვცდილობთ…

Advertisements

Spirited Away

     ანიმე (იაპონ. アニメ) წარმოიშვა ინგლისური სიტყვისგან „Animation“ და იაპონურად ანიმაციას ნიშნავს. იაპონიის ფარგლებს გარეთ, სიტყვა „ანიმე“ ჩვეულებრივ გამოიყენება იაპონიაში შექმნილი ანიმაციიის აღსანიშნავად.

სხვა ქვეყნების ანიმაციური ფილმებისგან განსხვავებით, რომლებიც უმეტესად ბავშვებისთვის არის გათვლილი, ანიმეს გააჩნია თემების ფართო არჩევანი ყველა ასაკისათვის, რის გამოც მსოფლიოში მაღალი პოპულარობით სარგებლობს. მისი სიუჟეტები მოიცავს თითქმის ყველა ჟანრს, მაგრამ განსაკუთრებით პოპულარულია ფანტასტიკა და რომანტიული კომედიები, და ხშირად დაფუძნებულია რომელიმე წიგნის, იაპონური კომიქსის — მანგას ან კომპიუტერული თამაშის — სიუჟეტზე. ვრცლად

ჩემი პირველი გესთ-პოსტი

კეთილი იყოს ჩემი 10-ვე თითი და მარჯვენა ხელის საჩვენებელი თითი ამ ბლოგზე! : )) შემოვდგი ორივე თვალი, მოგიტანე გიჟური იდეები  : ))

ესეიგი ,ვინც არ მიცნობს, მე ვარ ელი მელმონი, ანუ მელმოჰოლიკის ბლოგის ავტორი, ბატონ პატრონი და თქვენ წარმოიდგინეთ მკითხველიც  :დ  ბათერფლაიმ ,როგორც მე ვეძახი წიოკამ, გადაწყვიტა დავემატებინე ადმინებში, და მევალება დავწერო გესთ-პოსტი..

დავიწყებ საიდან?იქიდან თუ როდის და როგორ გავიცანი ჩემი წიოკა : ))  ეს მოხდა ერთ მადისაღმძვრელ დღეს, როდესაც მე ჩემი ფეხი შევყავი BNG-ში. იმის მოყოლას არ დავიწყებ იქ როგორღა მოვხვდი… ხოდა პირველი დავინტერესდი წიოკათი მაშინ როდესაც მე-7000 კომენტარი დამილაიქა : )) ❤ გულახდილად ,რომ ვთქვა მისი დახრჩობა მინდოდა,მაგრამ როდესაც თანამდებობიდან (ჩვენივე დაჟინებული თხოვნით) გადადგა ,გადავყევი კინაღამ თან : (( მოკლედ იმ დღიდან იმდენი ვიწუწუნე ,იმდენი ვიწუწუნე სანამ არ დავითანხმე ,რომ ისევ მელაიქობა დაეწყო :დდ ახლა უკვე მშვიდად მძინავს, რადგან ვიცი ჩემს დატოვილ ყველა კომენტარს თამთას ლაიქი თანსდევს :დდ ვფიქრობ ყველა ბლოგერი ბედნიერია ამით და დიახ, არაფერს… არ გრცხვენიათ? რა მადლობა მე ეს მხოლოდ ჩემთვის გავაკეთე .. :დდდ
მკითხველო, შიგ არ მაქვს პ.ს. : )) უბრალოდ წიოკას ვუთხარი რამე მხიარულს დავწერდი… ალბათ ,არავის აინტერესებს ეს ზემოთ დაწერილი სლეობა..მაგრამ თქვენ ვინ გეკითხებათ? : (( სოროსის ბრალია ყოველივე ეს!

არა როდესაც თამთას თვალებში ჩავხედე, მივხვდი,რომ ….რომ… რაქვიაიმას..:-? ხო რაღაცას ხო მაინც მივხვდი …

ბევრი ტეგ თამაშის მერე ,სადაც უკლებლივ ვთაგავდი წიოკას, კიდე ეფლის (ეს ნაგავი მიყვარს როარ ვახსენო გუდიანი კაცი წამიყვანს) მივხვდი ეს ხალხი რამხელა სიმდიდრეა..მიუხედავად იმისა არცერთს შევხვედრივარ ჯერ,მაინც ძალიან მიყვარს და არა მარტო ეს ორი…კიდევ ბევრი ბლოგერი ,უბრალოდ ჩამოთვლისგან თავს შევიკავე,თორე ყველა მიხვდებით რომელ თქვენგანზე მაქვს კიდევ საუბარი : )) მინდა ვთქვა კიდევ ის ,რომ არაფერი ვიქნებოდი და სრული სლეობა იქნებოდა ჩემი ბლოგიც თქვენ რომ არა….დღეს თუ ცხოვრება ბლოგის გარეშე ვერ წარმომიდგენია, ამ ბლოგმა თქვენთან მომიყვანა და ვისურვებდი კიდევ დიდ ხანს ვიბლოგეროთ ესე და გავერთოთ : ))

რაც შემეხება მე, ჩემ შესახებ მელმოჰოლიკზე გადადით და ეგარის : )),თორემ ამ გესთ-პოსტს ისეთი გრძნობით ვწერდი ჩემ თავს ვერ ჩავაკვეხებ :დდდ 🙂

აქ მოვრჩი. ეს იყო ჩემი პირველი გესთ-პოსტი, ისევე როგორც პირველი გესთ-პოსტი თამთასთან : ))

მკითხველი არ მოგკლებოდეს ჩემო წიოკ :დდდ მიყვარხართ ყველა! ❤

ჩემი,შენი,ჩვენი B N G… (ბანალური სათაურით და დიდი სიყვარულით)

    ეს უკვე მეორე პოსტია რომელსაც ბლოგერებზე და ბნგ-ზე ვწერ…ნუ ეს თეგ თამაშია ,რომელშიც ელიმ  ჩამითრია(გაუხმეს თავი,დაეცეს მეხი:დ საიდან ამდენი სიყვარული:დ)და ცოტა სხვა სტილით შევეცდები დავწერო… ყველა,რომ მიყვარს ეს არავისთვის უცნობი და უცხო თემა არაა(დავიღალე კაცო ყველა პოსტში სიყვარულს გიხსნით:დ:დ)ჰოდა მინდა მოკლედ და კონკრეტულად ვთქვა რა არის ჩემთვის ბნგ…კარგად მოგეხსენებათ ჩემი გაფრენების შესახებ,ვინც არ იცით იხილეთ აქ… სადაც თვალნათლივ ჩანს,რომ ერთ-ერთი საპატიო ადგილი უჭირავს ბნგს…არ ვიცი როგორ და როდის მოვხვდი ამ ჯგუფში…მახსოვს დამამატა ქეთუსიმ და დამისვა  ტრადიციული კითხვა :,,ბლოგერი თუ მკითხველი?!” და მეც ვუპასუხე,რომ მკითხველი და ვაპირებდი ბლოგერობას,ხო და არც აცია,არც აცხელა და დამატაკა თავისი ტუტორიალები..ერთი გენახათ რას ვწვალობდიი და რამდენ კითხვას ვუსვამდი…ახლა,რომ ვფიქრობ გეფიცებით ნამდვილად ვუფასებ ამ გარჯას 🙂 მერე გვირილიკო დეიდა იყო თავისი ცნობილი ფრაზებით :)ჰომ ასე მოვხვდი ჯგუფში… მერე ნიკა სურმავა ,,გამოხტა”,დამაყარა კითხვები და შენიშვნები,გამიშინაურდა უცებ,მეც გავიხსენი(ვითომმორიდებულისმაილი):დ:დ ჰო და აეწყო ასე…დამიმეგობრდნენ,დავუმეგობრდი,მირჩიეს… მე არავისთვის მირჩევია(მაინც ახალბედა ვარ:დ)უფრო და უფრო იზრდება მოკლედ ნაცნობების და მეგობრების სია:)ძველები ხომ ისევ არიან და არიან,რომელთა საქებარი სიტყვები არ დავიშურე სხვა პოსტში,ახლებიც გამომიჩნდნენ,მაგალითად ვაშლუკა,სიყვარულოვ,,იჩი”, ,,ცოტნიკო”,ელოო-პელოოო ,ნინიტო,მაცო,ნინუცა   და ძალიან ძალიან ბევრი კიდევ ,უბრალოდ ახლა აღარ გავაგრძელებ ჩამოთვლას,თორემ  მერე ვინმე გამომრჩება და თან იმდენები არიაან ტიტუუუუუ…:დ:დ:დ ერთი ის ვიცი,რომ უსაყვარლესი,უთბილესი სიტუაციაა.არა არა,არ გეგონოთ სულ ერთმანეთის ქებაში ვიყოთ,ხშირად ვკამათობთ,ჩვენ(ს) აზრებს ვაფრქვევთ დაუფარავად(მერე რა რომ შეიძლება დებილობა ვთქვათ:დ),ვუსწორებთ შეცდომებს ერთმანეთს,ვაკრიტიკებთ(ხშირად ჯანსაღი კრიტიკაა,რაც უფრო გვხვეწავს და გამოცდილებას გვძენს) და რა ვიციი რაა   home… sweet home…  ჩემთვის არ არსებობს ფბ ამ ჯგუფის გარეშე… ჩემთვის ბლოგერობა,ბლოგი და მისთანანი უკავშირდება ამ ჯგუფს…ჰო ბევრს ვეღარაფერს დავამატებ,მაპატიეთ თუ ისეთი არ გამოვიდა როგორსაც ელოდით ^_^

პ.ს. ერთს დავამატებ მხოლოდ – ეს ჩემთვის სულაც არ არის ვირტუალური სამყარო…ეს სამყარო  ბევრად რეალურია ვიდრე ჩვეულებრივი, ჩემი აზრით უფრო ,,გამოგონილი”  ვითომდა რეალობა სადაც ჩვენ ვცხოვრობთ…აქ ყველაზე მეტი რეალობაა,იმიტომ,რომ აქ ვარ ისეთი როგორიც ვარ ჩემი ნაკლითაც და ღირსებითაც(თუ გამაჩნია საერთოდ უკანასკნელი:დ)…

პ.პ.ს მადლობა ყველას ვინც სულ მჩუქნის ლამაზ პეპლებს…(ფოტოებს,ვიდეოებს და ა.შ.)  ჰო და კიდევ,ბოდიში ჩემი უაზრო ლაიქებისთვის… თქვენი კრიტიკა ნამდვილად სამართლიანი იყო… ჰო და გაგრძელება იქნება

გუდ ლაქ 🙂   

ვთაგავ : მარიამს და ანასტასიას

მშობლებს, რაღაც ,,წერილივით” ^_^

                  ეს თეგ თამაში ელიმ დაიწყო,ხოდა მეც მომეწონა და ავყევი :))მმ წინასწარ მეცოდებიან ჩემი მშობლები :დ ვრცლად

წერილი ადამიანს,რომელმაც ჩემი ცხოვრება შეცვალა

   ვიცი,რომ ამ წერილს გამოგზავნის გარეშეც წაიკითხავ,მაქედან ხომ ყველაფერი ხელისგულზე ჩანს.არასდროს მეხერხებოდა წერილების ლამაზად წერა(ვთვლი,რომ ამას ნამდვილად განსაკუთრებული ნიჭი უნდა)…თუმცა ვიცი შენთვის მნიშვნელობა არ აქვს ლამაზად დავწერ თუ არა…ხომ იცი სულ შენზე მეფიქრება…უნებურად,მაგრამ მაინც მეფიქრება.გახსოვს?შენ შემაყვარე ფრენა…მე მახსოვს,ისიც მახსოვს შენ რას ამბობდი ფრენაზე ვრცლად